waga optymalna

waga cialaPosiadanie prawidłowej wagi ciała i harmonijnej sylwetki zapewnia nie tylko satysfakcję z powodu ładnego wyglądu, ale również zmniejsza ryzyko wystąpienia wielu chorób m.in. układu krążenia, cukrzycy, chorób narządu ruchu.

Najprostszym parametrem pozwalającym ustosunkować się do swojej wagi jest wskaźnik BMI (Mass Body Index). Daje on jednak bardzo ogólny pogląd na ocenę masy ciała i nie jest jedynym w jej ocenie. Wskaźnik wylicza się dzieląc ciężar ciała w kilogramach przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu. Wskaźnik ten pomaga jedynie ustalić zakres swojej wagi i nie uwzględnia innych czynników.

    Wartości wskaźnika masy ciała określają zakresy:
  • BMI poniżej 19 – niedowaga,
  • BMI pomiędzy 19 i 25 – waga optymalna,
  • BMI pomiędzy 25 i 30 – nadwaga,
  • BMI powyżej 30 – otyłość.

Innym parametrem jest wskaźnik pozwalający na określenie rozłożenia tkanki tłuszczowej w organizmie. Ciało człowieka składa się w 60-70% z wody. Znaczny odsetek tego, co pozostało to tkanka tłuszczowa. Dla kobiet norma tkanki tłuszczowej 20-27% masy ciała, dla mężczyzn norma wynosi 17-23%. Różnice w ilości tkanki tłuszczowej wynikają przede wszystkim z różnic hormonalnych, gdyż to hormony płciowe decydują, w którym miejscu będzie się on odkładał. Pomocny do określenia rozłożenia tkanki tłuszczowej w organizmie jest wskaźnik WHR (waist/hip ratio), czyli stosunek obwodu talii to obwodu bioder. Jeżeli wskaźnik WHR jest większy niż 0,8 u kobiet, a u mężczyzn większy niż 1,0 to stwierdza się otyłość brzuszną (typu jabłko). W odwrotnym przypadku mówi się o otyłości udowo-pośladkowej (typu gruszki).

Nadmiar wagi jest nie tylko defektem kosmetycznym. Otyłość jest czynnikiem ryzyka wielu chorób, szczególnie serca np. choroby niedokrwiennej i nadciśnienia. U kobiet z BMI powyżej 29 ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest o 350% większe niż u kobiet z BMI poniżej 21. Ryzyko chorób serca wzrasta u osób z otyłością brzuszną (obwód talii u kobiet powyżej 85 cm, u mężczyzn 98 cm). U tych osób nadciśnienie występuje 2 do 6 razy częściej niż u osób z prawidłową wagą.