Najprostszym parametrem pozwalającym ustosunkować się do swojej wagi jest wskaźnik BMI (Mass Body Index). Daje on jednak bardzo ogólny pogląd na ocenę masy ciała i nie jest jedynym w jej ocenie. Wskaźnik wylicza się dzieląc ciężar ciała w kilogramach przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu. Wskaźnik ten pomaga jedynie ustalić zakres swojej wagi i nie uwzględnia innych czynników.

Wartości wskaźnika masy ciała określają zakresy:

-         BMI poniżej 19 – niedowaga,

-         BMI pomiędzy 19 i 25 – waga optymalna,

-         BMI pomiędzy 25 i 30 – nadwaga,

-         BMI powyżej 30 – otyłość.

Innym parametrem jest wskaźnik pozwalający na określenie rozłożenia tkanki tłuszczowej w organizmie. Ciało człowieka składa się w 60-70% z wody. Znaczny odsetek tego, co pozostało to tkanka tłuszczowa. Dla kobiet norma tkanki tłuszczowej 20-27% masy ciała, dla mężczyzn norma wynosi 17-23%. Różnice w ilości tkanki tłuszczowej wynikają przede wszystkim z różnic hormonalnych, gdyż to hormony płciowe decydują, w którym miejscu będzie się on odkładał. Pomocny do określenia rozłożenia tkanki tłuszczowej w organizmie jest wskaźnik WHR (waist/hip ratio), czyli stosunek obwodu talii to obwodu bioder. Jeżeli wskaźnik WHR jest większy niż 0,8 u kobiet, a u mężczyzn większy niż 1,0 to stwierdza się otyłość brzuszną (typu jabłko). W odwrotnym przypadku mówi się o otyłości udowo-pośladkowej (typu gruszki).

Nadmiar wagi jest nie tylko defektem kosmetycznym. Otyłość jest czynnikiem ryzyka wielu chorób, szczególnie serca np. choroby niedokrwiennej i nadciśnienia. U kobiet z BMI powyżej 29 ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest o 350% większe niż u kobiet z BMI poniżej 21. Ryzyko chorób serca wzrasta u osób z otyłością brzuszną (obwód talii u kobiet powyżej 85 cm, u mężczyzn 98 cm). U tych osób nadciśnienie występuje 2 do 6 razy częściej niż u osób z prawidłową wagą.

Zapisz